Altıncı edebi eserim Arka Yüz, 2022’nin son günlerinde doğdu. Son dönem yazılarımdan oluşan bir deneme buketi.
İki binli yılların içinde epeyce zaman geçirdik. Bu yıllar bizi nelerle yoğurdu, hangi onulmaz elemlerin baş rolüne koydu ya da menşeini bilmediğimiz hangi peteğin bir tutam balıyla umutlandırdı? Kim, kime ne dedi, kim kimden ne aldı ve ne verdi? Alınanla verilen hakkınca mıydı? İnsan, insana nasıl seslendi? Mekanın gizli dehlizlerinde adım adım ilerlerken kimin eli kime deydi, dokunulan yerde kalan izler hangi ellerle silindi, şehir şehir gezen ruhlar hangi mabedin huzuruna talip oldu? O insan hangi ülkenin sokak aralarında -hiç ummadığı halde- geçmişinin-geleceğinin kokusuyla silkelendi?
Ya düne kadar hayat sokakta kardeşim denilerek nesneye yönlendirilen insanın, evde kalmaların güvenli kollarına seyri nasıl yaşandı, geride ne tür izler bıraktı? Tüm yerküreyi avucuna alan, göze gelmez bir virüs “değerlinin” ne olduğuna dair fikrileri nasıl değiştirdi? Neler yaşadı, neler düşündü ve hangi bilinmedik duyguları hissetti zamane insanı, bunlar sözcüklere dönüşürken hangi izleri bıraktı yarının akıl defterinde?
Bu kitapta kendi alemimden düşünüş ve hissedişlerle seslenmek istedim okuyana, okutana, zamandaşıma ya da uzağımdaki zamanını beklemekte olana.
Kimi yazılarım bir “AN” karesinden ilham aldı kimisi aynı anı sevgili kılan bir kokudan, bir duruştan, bir temassız dokunuştan. Dijital hafızaya düşen an karelerinden ilham alan yazı başlıkları birazdan bir liste halinde sahnenize akacak. İlhamı size kadar ulaşsın sizde daha renklileri hayat bulsun diye.
ARKA YÜZ – AN KARELERİ
